સિંદૂર

સવારે, પાથરી પર લાલ દાગ

અરીસામાં જોયું તો સિંદૂરમાંથી લોહી

 

રાતના તો ના હતું આ સિંદૂર

 

ગરમ પવન મારા વાળ જોડે રમતો હતો

ફૂલની ખુશબૂ વાળમાંથી આવતી હતી

મેં અરીસામાં જોયું અને મારા વાળમાં ફૂલ હતાં, તૂટેલાં, કરમાયેલ 

પરંતુ રાત્રેતો તે ન હતાં 

 

હવે લાલ રમી રહ્યો છે

સિંદૂરથી લોહીથી ફૂલ

 

કદાચ સિંદૂર કોઈને યાદ કરી રહ્યો છે

તે વિચારમાં એક આંસુ પડ્યું  

આંસુ બની ગયું લોહી, બની ગયું ફૂલ

 

કદાચ બાળપણમાં મળવાના હતાં

તે દોસ્ત, તે પ્રેમ, એક સિંદૂર

અમે મળ્યા નહીં 

જીવનસાયી ના સંબંધ બન્યો ના

 

ધીમે, ધીમે, કાલ રાતનું સ્વપ્ન યાદ આવ્યું

કોઈ મારા પર લાલ ચાદર મૂકી રહ્યું છે

કોઈ મારા પર લાલ ચાદર મૂકી રહ્યું છે

મારી કમરથી, ગોળ ગોળ

અને હું ફરુ છું, ચાદરના હુકમથી

મારા પગ તરફ જોયું અને તે ફૂલોની હાથકડીથી બંધાયેલ હતાં

ખુશબૂ એટલી કે, ચક્કર આવે છે!

કોઈનો  અવાજ પણ આવે

ઘુંઘરુનો અવાજ નહીં 

એક માણસનો અવાજ

કોઈની કવિતા:

હાથ દે તારો તો આપણે લકીરથી વાત કર્ય

 

મારા દિલએ હા કહ્યું

હાથની રેખાઓ બદલવા લાગી

હવે કદાચ લોહી રમે છે, સિંદૂરથી, હાથથી, મારા નસીબથી

 

Sindoor

 

My mattress has a red stain

I look in the mirror and there is blood flowing the sindoor

 

I was not wearing any sindoor when I went to bed

I have never worn sindoor

 

The warm wind is playing with my hair and I can smell flowers

I looked in the mirror and there are flowers in my hair, torn and weak

 

They were not there last night when I went to bed

I have never worn flowers in my hair

 

Now red is playing

from the sindoor to the blood to the flowers

 

Maybe the sindoor remembering someone last night

and in that thought, a tear fell

the tear became blood, then became a few flowers

 

Maybe we were supposed to meet when we were kids

that friend, that love, one sindoor.

We did not meet.

I did not meet that one person.

 

I am remembering last night’s dream

someone was putting a red cloth around me

from my waist, around and around

I was turning to the orders of the cloth

I looked at my feet and they were handcuffed with flowers

the aroma was strong, I felt dizzy

there was a voice too.

It was not the sound of ghungroo’s

but a man’s voice

someone’s poetry:

‘give me your hand so our fate can play together’

 

My heart said yes

the lines on my hand started to change

Maybe now the blood is playing, from the sindoor, to the hand, to my fate

 

 

line v.png